Maar Europa kan de regels van het spel herschrijven en serieus inzetten op nieuwe technologie en baanbrekende innovaties om onze economie tot de duurzaamste van de wereld te maken. Ik ben er van overtuigd dat de eerste regio die deze harde noot weet te kraken de meest welvarende en met concurrerende economie in de wereld zal hebben. (…) Belangrijk is ook dat we de dubbele valkuil van enerzijds dom nationalisme en anderzijds extreme zelfrelativering , die steeds vaker de vorm van zelkastijding aanneem, weten te vermijden. Pakken we die handschoen op, dan wordt dit de eeuw van Europa.

Ik hoop dat Timmermans gelijk krijgt, maar ook het wetenschappelijk onderzoek is in Azie erg in opkomst! Lees het hele artikel uit de Volkskrant (PDF)

Dropbox is een klein stukje software dat je installeert op je computer, vervolgens kan je een of meer mappen automatisch synchroniseren met de server. Documenten in deze mappen staan dus niet alleen op je computer, ze staan ook online. Omdat je gewoon gebruik kan blijven maken van Windows Verkenner of Finder (mac) merk je in het gebruik van deze documenten geen verschil.

Wanneer je op een andere computer werkt open je gewoon het mapje (in Windows Verkenner) en daar staat de laatste versie van het document. Als je dropbox niet hebt geïnstalleerd op je computer kan je gebruik maken van de webinterface. Dropbox biedt ook de mogelijkheid om documenten te delen met andere mensen. USB-stick 2.0

Ik ben enthousiast! Meer informatie is te vinden op getdropbox.com. Standaard krijg je 2 GB ruimte, als je meer ruimte nodig hebt kan je een betaald abonnement nemen, 50 GB kost $100 per jaar.

Het betoog van Mahbubani volgde in grote lijnen zijn betoog zoals hij het in zijn boek uiteen zet en zoals ook in de Tegenlicht documentaire is verfilmd. Volgens Mahbubani is de wereld aan het veranderen van een ‘mono civilization’ naar een ‘multiple civilization world’ door de terugkeer van Azië op het wereldtoneel. In 2050 zijn de vier grootste economieën China, India, VS en Japan. Met een ontzagwekkende snelheid neemt Azië de rol die zij hadden als centrum van de wereld weer in.

Volgens Mahbubani komt dit door het verstaan, absorberen en implementeren van de 7 pijlen van Westerse wijsheid:

1. Vrije markten, waarvan China een mooi voorbeeld is. Sinds de komst van vrije markten wordt er dag en nacht gewerkt.
2. Wetenschap en technologie. In 2010 zullen 90% van alle gepromoveerde in wetenschap en technologie Aziaat zijn. Dit jaar heeft China zijn eerste astronaut gelanceerd, afgelopen maand India een satelliet naar de maan.
3. Meritocratie, alle talenten worden benut. Mahbubani vertelt de anekdote dat in Brazilië voor voetballers in alle lagen van de bevolking wordt gezocht, terwijl voor economen alleen uit de hogere en middenklasse van de bevolking kunnen komen. In India krijgen ook de voormalig onaanraakbare nu kansen, wat zorgt voor een gigantisch aan potentieel van talenten.
4. Pragmatisme. Economische voorspoed verspreidt zich als een olievlek over Azië. Van Japan naar de 4 tijgers, Indonesië, China, India, etc. Waar het Westen grenzen om haar rijke landen heeft gebouwd (bijvoorbeeld Europa ten opzichte van Noord Afrika) kopiëren in Azië de landen elkaars succesvolle beleid.
5. Cultuur van vrede. Na de tweede wereldoorlog waren er in Azië drie oorlogen, maar nu is er geruime tijd vrede.
6. Toepassen van wetten, Azië bestudeert en implementeert volop het Westerse rechtsysteem.
7. Honger naar onderwijs. Universiteiten bloeien als nooit tevoren. Op Yale worden grenzen gesteld aan het aantal studenten uit Azië omdat de universiteit anders overspoeld zou worden.

Het gevolg hiervan is een nieuwe wereld. De vraag voor het Westen is hoe om te gaan met deze nieuwe wereld. Opvallend is overigens dat democratie niet een van de zeven pijlers is. Dit is wel het einddoel, maar heeft tijd nodig. In Amerika kregen zwarten 200 jaar na de invoering van de democratie stemrecht, waarom verwachten we dan dat China met 3000 jaar geschiedenis zoveel sneller veranderd? Volgens Mahbubani gaat het Westen op dit moment echter niet goed om met deze verandering. Een paar voorbeelden:

• De macht is niet eerlijk verdeeld. Het hoofd van het IMF is altijd een Europeaan, het hoofd van de Wereldbank een Amerikaan. 3.5 miljard Aziaten maken geen kans.
• Het Westen lijkt geopolitiek niet langer in staat tot het voeren van doeltreffend beleid. Waar kleine landen zoals Nederland in het verleden in staat waren om koloniën te hebben over de hele wereld lijkt het Westen nu ‘geopolitiek incompetent’. Problemen rond Israel, Irak en Afghanistan tonen aan dat het Westen niet langer in staat is om doeltreffend te handen op wereldschaal.
• Op nucleair gebied gaat het niet goed. “De waakhond is geestelijk overleden”. In tegenstelling tot de afspraken zijn de 5 landen met kernwapens bezig zijn met het moderniseren van hun kernwapen arsenaal.
• Opwarming van de aarde. Het land dat de wereld de les geeft (VS, Al Gore), blijkt niet in staat tot het nemen van daadwerkelijke maatregelen.

Het gevolg is dat het Westen weerstand biedt tegen de nieuwe wereld, in plaats van zich aan te passen. Mahbubani sluit echter optimistisch af, twee ontwikkelingen zorgen voor een steeds veiligere wereld. In Azië ontstaat een steeds grotere middenklasse en deze heeft baat bij stabiliteit. Dit zorgt voor een veiligere wereld. Het tweede punt is dat wanneer de ‘march of modernity’ niet stopt in Azië, maar door gaat naar de Islamitische landen ook daar een middenklasse zou kunnen ontstaan. Waarom zou een land als Iran niet de welvaart van Korea willen hebben?. Overigens maakt Mahbubani een scherp onderscheid tussen modernisering en verwestering, modernisering (als voorbeeld noemt hij het krijgen van elektriciteit en stromend water) zeker niet automatisch verwestering tot gevolg.

Na de lezing van Mahbubani kreeg Rans Timmermans het woord, staatsecretaris van buitenlandse zaken. Een goed spreker. Timmermans deelt natuurlijk de analyse dat de wereld aan het veranderen is. Er is een einde gekomen aan goedkoop krediet, goedkope energie en wereldwijde markt verplaatst zich. De verantwoordelijkheid ligt echter niet alleen bij het Westen. Hoeveel energie steken moslim landen in het verkrijgen van vrede in het Midden oosten? Wanneer neemt China haar verantwoordelijkheid in de rol in het conflict in Darfur, waar het nu alleen geïnteresseerd is in grondstoffen. Waar zijn China en India in het debat rond de klimaatcrisis?

Timmermans geeft Mahbubani ook gelijk in zijn analyse dat het Westen in het verleden teveel gepredikt heeft, maar dit doet echter geen afbreuk aan de waarden die het Westen hoog heeft staan. Dit zijn universele waarden, die niet gedevalueerd zijn.

Volgens Mahbubani is dit een ’standaard reactie’. De problemen zijn duidelijk, wanneer gaat het Westen inzien dat zij niet de oplossing hebben voor de problemen, maar de oorzaak zijn? De waarden staan nog overheid, maar wanneer ziet het westen in dat zei het Oosten niet meer les kunnen geven? Guantanomo Bay, martelvluchten van de CIA. Het oosten ziet de dubbele moraal wel. De tijd dat het 12% van de wereldbevolking de dienst uit kon maken over de overige 88% is voorbij, “We will choose what’s good for us”.

Wil je meer weten? Bekijk de uitzending van Tegenlicht, het interview dat hij gaf in Buitenhof, of lees het boek ‘De eeuw van Azië’.

Een van de punten waar ik tegenaan liep was dat ik teksten veel minder lekker vind lezen dan op Apple. De oorzaak ligt in de ‘Anti-aliasing’ instellingen.

“Anti-aliasing (soms ook anti-kartelvorming genoemd) is een techniek die wordt toegepast in diverse computer-programma’s (met name grafische) om het zogenaamde karteleffect dat voorkomt bij het tekenen van figuren en tekst op het computerscherm te verminderen.” - Wikipedia 

Microsoft noemt dit Cleartype en met de ‘Windows ClearType Tuner‘ zijn de instellingen eenvoudig aan te passen. Open deze website met Internet Explorer, zet Cleartype aan en kies de sterkte van jouw keuze. Ik vind het een stuk prettiger werken.

Veranderingen ontstaan meestal om een probleem op te lossen. Het ligt dan ook voor de hand om een probleemanalyse te doen, na te denken over mogelijke oplossingen en deze vervolgens door te voeren. Volgens AI leidt deze aandacht voor problemen ertoe dat de problemen zich onbedoeld vergroten en er nieuwe problemen ontstaan. Om dit tegen te gaan legt AI de focus op het onderzoeken van wat er goed gaat in een organisatie en het verder uitbouwen hiervan.

Voor de fasering van een AI project wordt vaak gebruik gemaakt van het 4D-model:

- Discovery, het ontdekken van positieve elementen. Veel gebruikt middel hiervoor zijn het voeren van interviews. Volgens AI heeft de vraagsteling grote invloed op het antwoord, daarom wordt er gebruik gemaakt van positieve vragen, zoals “Beschrijf een situatie waar een klant echt tevreden was, wat maakte dit mogelijk?”. Het voeren van deze interviews is even belangrijk als de data die er mee wordt verzameld.
- Dream, het uitdenken van de manier waarop het proces zou moeten lopen. Hierbij worden de voorbeelden uit de interviews gebruikt om een nieuwe situatie uit te denken. Deze dromen worden verwoord in ‘provocative propositions’, zoals “we besteden meer tijd aan leren, zodat onze expertise up-to-date blijft.”
- Design, waarbij er prioriteiten duidelijk worden en een planning wordt opgesteld. Nadat het doel (de droom) duidelijk is wordt de droom opnieuw beschreven, maar nu in de context van de organisatie, zoals bijvoorbeeld de organisatiestructuur.
- Destination, de laatste fase, waarbij de veranderingen daadwerkelijk geïmplementeerd worden.

Door het gebruik van deze werkwijze zal er binnen de groep enthousiasme en synergie ontstaan, waardoor de verandering als het ware vanzelf verloopt. Het klinkt allemaal erg goed, maar voor mij blijven er nog wel een aantal vragen open. In welke situatie werkt AI wel en niet? En is het nog wel mogelijk om voldoende sturing aan de organisatieverandering te geven?

Meer weten? Op internet is veel te vinden over deze manier van veranderen, een goede start is het artikel ‘A  Positive Revolution in Change‘ (PDF) van Cooperrider, waarin AI duidelijk beschreven wordt. Uitgebreidere informatie is te vinden op de website Appreciative Inquiry Commens.

Waarom dan toch een weblog? Afgelopen zomer heb ik net mijn eigen website omgebouwd naar een soort  van lifestream, waarbij de foto’s van flickr, links op delicious en berichtjes op twitter de content vormen. Ik mis echter de mogelijkheid om wat langere artikelen te kunnen schrijven. Niet elke dag, maar zo één keer per week een artikel over iets wat me bezig houdt, of bijvoorbeeld een korte samenvatting van een onderwerp waar ik mij in aan het verdiepen ben.

En dat is het idee achter dit weblog, met als belangrijkste motivatie om te oefenen in schrijven en gedachten helder op papier zetten. Maar gelezen worden en reacties krijgen is natuurlijk helemaal niet erg. In eerste instantie als ‘los’ blog, maar als dit blog over een maand nog leeft dan ga ik de twee sites bundelen.